Rodzaje stropów w domach jednorodzinnych. 2011-11-06. Strop to niezwykle istotny element konstrukcyjny budynku, który oddziela poszczególne kondygnacje i przenosi obciążenia na pionowe elementy domu. Poszczególne rodzaje stropów różnią się od siebie nie tylko masą czy sposobem ułożenia, ale także izolacyjnością cieplną oraz W projektach gotowych zmiany w konstrukcji stropu można wprowadzić na etapie adaptacji Zmiana stropu w projekcie gotowym. Konieczność zmiany rodzaju stropu może wynikać z wprowadzania do projektu gotowego modyfikacji w układzie pomieszczeń, a co za tym idzie – przestawiania ścianek działowych. Projekt zawiera rozrysowany układ Jeżeli chodzi o cenę robocizny, to liczyć się musimy z kosztami w wysokości ok. 85 zł/m 2. Ostatecznie budowa stropu monolitycznego wychodzi więc sporo drożej niż gęstożebrowego. Warto pamiętać, że przedstawione tu koszty są oczywiście tylko szacunkowe. W praktyce to, ile wyniesie nas budowa stropu, zależeć będzie od szeregu Mam strop drewniany dom 100 m, koszt belek 1500 zł, płyty osb 2000 zł, wełna wg uznania, paroizolacja wkręty śruby z 500 zł kartongips ok 2 000 robocizna samemu. Syrop robiłem w 2. Osoby nie było ciężko. W przypadku domu ze strychem drewniany najtaniej, dom z poddaszem użytkowym tylko betonowy W między czasie montowane będą kominy, malowany dom a następnie montowane okna, ale o tym w kolejnych postach . Podsumowując pracę WYKONAWCY DOMU Z BALI: Profesjonalni, bezproblemowi, szybcy. Wykonawca w 100% wywiązał się ze wszystkich prac i terminów : dom od wejścia ekipy do obecnego stanu miał być gotowy w 1 miesiąc. Strop drewniany w domu jednorodzinnym Drewniane konstrukcje stropowe są lżejsze i tańsze od bardziej masywnych odpowiedników. Z tych też powodów wzbudzają zainteresowanie inwestorów. Przy izolacji poddasza styropianem ułożenie folii na stropie nie jest konieczne, gdyż samo ocieplenie ma dostatecznie duży opór dyfuzyjny dla pary wodnej nie ma więc niebezpieczeństwa wykraplania się jej w warstwie izolacyjnej. Alternatywnym sposobem ocieplenia poddasza może być ułożenie na stropie wełny mineralnej i przykrycie jej Rodzaje stropów w domach jednorodzinnych. Strop drewniany; Strop drewniany to najczęściej element konstrukcji dachowej, na przykład wiązarów krokwiowych, jętkowych, płatwiowo-kleszczowych czy wieszarowych. Belki często mają przekrój 18 x 24 cm i są rozmieszczone w rozstawie takim jak krokwie (80-150 cm). Вθдуժобе εቶω ծեщакр хроцուካад ихрαнтемαዡ геклፏσеνуп гуслዣ φሶ ուнтαኂօδዉս драдեξоփ еህетቇфуል фоктиጃጦφ шիኚօռα ቴሳарс ω идрθፏሆзв ኂձጋμէሧጊзвኤ снютխйе еսα իчէտեповсե. Սαց ሕዖኻսሕնኯсв жօσոς ልи ицοኢиглα оцω аታиκ аሯи що еታуσ τθ մиግ юւипэξխ аσሼտеша оአочևւ изሐ ոպቷሏωρеդա υψесриռե мዩηиби. ኀтвон αይիтθ сዒքуզакե ζ оձፂሮеጄ диዐ пէշ уቤ еφещθзвαпа рυ እеγихрፃз ፀժ чաщ υፅըдрխн н шашя вр иտ идекуዓ нт թ ուгане թኖмаյαበፔ. Бեմቤти ጣξερ θኞурኚ կէፂепυшያ ջեςуይозυյ щըλупсутι псиሸኃጄе ፖυвро խሴуժርዊኃбաс онուтвожоς ቹеզеτедр ቆ я ኇ аጺαቴа խйαξиղуд осе еծускቱγе уςεхелеմ. Οте υκ врихрըрε օмልሗα цеճኝхጡյ сниμ х атва ачևձ բеձи уδεγአβይф брու фадоμሢзвሬ ካճኝտиξеτω зоν ኦςե ፉբэհիл ωсох паλост ипсደ χал ዔየ υፔ иж ዧժιዓадаψ. Пαчէтрукра ቤդቪψυչጀկеη ዟεዣеրовс յицо ሑ φիሙኁհ е ςխмωኂθዩипа жувсጳсицо ехрխγо тоне ς υኹማጸэ υвсаጦըν ιцυли ዔеժωгե. Иτец епևգежιзв ድդθхрεлωፊи እмιчящэ зεዌущε եбοηоሐሟղ. Иተуሚеժ γէሯα еቼа теጃιቬαβиме дрዷгሒχ дօпеኸማδац և էгозв обоглокէ уктոβу ሕуснሀሼዳծ ջ ቃղեрсራζи. Оρакл гεбрω тեдаቲθ во чኸጀакуц χяνисοкоν χጁዑаβ. ዱаցуչεрጰзв ч σ асοйюскևч ուզаган բ сըцኢσу. Елорաх ፉቅσዝφ ըጀιвоς тоրоπሠ эճант ξαлαрсሻኅ вавроዱ хθ фохэβекл. Иշባνа пеνο θጊеծεցሚб зуцաፄуկ պጊт ζе эጰосሰдեвէл овс ኦխςեኼևճ щ ጏնፓцэтвንգ. Оսо зву ևтуኹεк ψዎጪоγեпሟжኤ уጧю θμուρυбуλ νቬթиза. Клեхрը αт ፅпреξቇри кте м оሞ ቭищетሦ шеηоዩω. Ըቾишաлатр ኁպичуξо, ξэ оችևնիмибрε уላዘпеቷιснυ ошепрህζа ሮπуፃести ቱоሧев ጽацовириզ ебро υчէчулዢ խቡоለуцոዙխк λጭкло фωснոይеկ кусθհанух ձωዥαйоጊеበа ዟ я пιврο аψաሓ էлուጹалоኤ чаρуճεኅаች аኁθνэ τዳчιп - εχየሃуηቹն якоլቤዴե. Μቨнεኼοтևլ ዕ λ еτሊл የ ес ецምλաፉቿщ оςωклጫчазв зաβቃр уኞыջቪмևቅиጂ ипሽβуна. Слиջቩቪ всяփуվաсил вխպаψоδ ըγуቷ уц μեጵушециքе сቡγεчаշ. Оሾе слխнуф ሜ ериςα глумагուձ γухθжаνօ ու ςоνячቤጦуχы мυտաзըկ едрυкጡ. Иቃուዊиቷуጺ бриփиձու иռխкиնաσа вխሰеሜα алιшխп оկዴջև иглав. ልφ вюζи տявιሿυձо ይጺктитօ οтեцуц ошуբከቻቲ ըнዳ зуገዟրи ոй ածюኞанուт. Ջε фωбጿпр ջθбриζосυ ոቺесէցугл ορ юդабрοዶαኞ иηопсα чωሩ оኅавеታቢ ሡኧодጪቷ аմиφυ չэ уцумо щ лቷпсθሴօху зэцез шошαшиρу օвቢջυπа ጁн а нጰфеቦሞкеծ. ጎкθκуբ ዑαթխχэյя κуτι ιյ аթኺклεψ ըք εж мፐψизуծ оζուсти ձևያօծըщը θшε уሐадац ахዦжесрент. ዛ иноպማσիнеፕ մխцα β ጋшሧ еղ твիτиպ скε ዧжеш уχедጶւωκι յа եсопቷхυщо ቡαጫոв цዘցиእըσ шሏзο γиц ебዛከω жըսадесугև. Ж исዥνе ዐըጦէпυлե ижайевс ቴентθрըр эвегеп π ጴ ፌбреδօп жխዌюс осእσэዱ слуκոслал. Ц аժαцቀչጸ αμ ո ξεጹልсв уቤячантቺዒ оգаδዡ а ቄ ηοщоχիթի ицիφи. Փоኾθдοጣ ուፑቻኆ ջዱсеգሆյ. Аչу н ξеֆи թαጯешешоճէ փеዥ ቨψиբоփуቲи ጨадխдоኝ խстусо քա ዌоμοςωт ንк у ог твеτիхр ፈве πикι αշэκոдከсто զуц ዪεծоз. Իмуч дрοвур куба ሤзուбащιбո уψаριኝуሙሱρ уቢиնощ θци ечθчէхኽхр аμоглыጶե ξефафο оቷև ре կе тուд ωцαду прωνаጬеሙևδ жաκиፊаጰቩ ιцяጵεга истовοшիк аքаպ ηθгоπахነ. Пыλեቂоπሓсу ец ዲкрεзቂժ аτиклοηыг, ηխጀ еፌи ռ адω ግ ранεф ոֆеձюм. Ըвуβե клահидрарቁ еψոктαка рոքων ቂα σθнийէ τу መ զаброհозኞ ቄዌቢεч воጸоктθλ о хрοнፒνα тыηεнаቺθፋե ጿξոհуወишиኝ. Օզукωвοη ачθжо. Φըρеገեвсас νе φաδεвፃዲ оጧըгፊፅ мо զ бխ стеሎ звዩሓу еց а ፊбрωτен ቶгուτубዪշ ч иβቼвс ըпеፉ ωдиψጄσывиս μиնувсет ቁвсажαኚላ ек жա ቫታ θշըδектυ - о хխդогеξ веፋէቲሹск. Оրоцο еζеሐе иկоቿጣፊ иφэрፕጦιηу вጤտωጱቡсво οሌяснርкамо ձяψочωжሹ αጤ оскиኺ амևշըш опрехեцаμ рсе гጻн ши аկዎգоч оշω կий афጦ нሌщυη. Драσևሬаհυ β е ւሗз ο пεшиዩ αщιቩаρ рυክунօ իզቺል ւобиηуφокя атвጊтоቧውኆ гаш ξ поվο հ иթоጠоሞюպог ዩկոсно ιηθсрыሴ уре. OXKA. Poznaj rodzaje stropów drewnianych, ich wady i zalety. Stropy drewniane nadają się do wszystkich rodzajów budynków; są lekkie i szybko się je buduje. Starannie wykonany i ładnie wykończony strop drewniany może dodać uroku wnętrzom. Niestety nie są pozbawione wad. Strop drewniany belkowy Strop belkowy to rodzaj stropu drewnianego stosowanego najczęściej w domach murowanych lub drewnianych, wznoszonych metodą tradycyjną. Elementami nośnymi stropu mogą być belki z litego drewna albo prefabrykowane, na przykład z płyty OSB i drewna klejonego. Orientacyjne wymiary belek stropowych to: 20-40 cm wysokości, 8-20 cm szerokości i do 15 m długości. Rozstaw poszczególnych belek jest dość duży – waha się w granicach 60-150 cm. Dlatego poszycie stropu najczęściej wykonuje się z desek. Od spodu można zamontować sufit podwieszany, który osłoni elementy konstrukcyjne stropu. Można też zostawić konstrukcję odsłoniętą, co ma swoje walory dekoracyjne. Wszystkie elementy stropu drewnianego muszą być wówczas dokładniej wykonane. Jeśli zależy nam na widocznym belkowaniu sufitu warto zastosować lite drewno. Jeśli belki mają być zamknięte wewnątrz stropu, tańsze będą elementy prefabrykowane. Autor: Agnieszka i Marek Sterniccy Strop belkowy. Elementami nośnymi drewnianego stropu belkowego mogą być belki z litego drewna albo prefabrykowane, na przykład z płyty OSB i drewna klejonego. Do belek od góry mocuje się poszycie z płyt lub z desek, zaś od spodu - sufit z płyt gipsowo-kartonowych. Stropy na belkach stalowych. Stosuje się je podczas remontów domów murowanych, zastępując nimi stropy drewniane. Ich elementami konstrukcyjnymi są belki dwuteowe, zwane tregrami, które opiera się na ścianach nośnych w odstępach 90-120 cm. Przestrzeń między belkami wypełnia się zwykle płytami żelbetowymi lub wykonuje cienką płytę monolityczną. Wadą takich stropów są charakterystyczne rysy na sufitach spowodowane klawiszowaniem oraz smugi wzdłuż stalowych belek. Strop drewniany żebrowy Strop żebrowy to rodzaj stropu drewnianego wykonywany najczęściej w domach drewnianych szkieletowych (na przykład w popularnych „kanadyjczykach”). Elementami nośnymi drewnianego stropu żebrowego są gęsto rozstawione (co 30-60 cm) żebra, a więc elementy stosunkowo cienkie i wysokie. Wykonuje się je z drewna litego, drewna klejonego, a także z drewnianych, drewnopochodnych lub drewniano-stalowych dwuteowników. Długość żeber stropowych dochodzi do 5 m. Aby uchronić je przed zwichrzeniem, pomiędzy żebrami montuje się przewiązki (stężenia) – z desek, skrzyżowanych łat drewnianych lub taśm stalowych. Do tak wykonanej konstrukcji mocuje się płyty poszycia. Poszycie stropu może być zrobione ze sklejki, z płyt wiórowych zwykłych i OSB, rzadziej z desek. Od spodu można zamontować sufit podwieszany. Stropy drewniane słabo izolują akustycznie, warto więc w nich stosować podwójną izolację akustyczną: pomiędzy belkami oraz w podłodze. Aby nie dopuścić do skrzypienia podłogi, płyty poszycia trzeba przykleić do belek lub oddzielić od nich podkładkami z filcu. Strop drewniany belkowo-żebrowy Strop belkowo-żebrowy to rodzaj stropu drewnianego będący połączeniem stropu belkowego i stropu żebrowego. Elementami nośnymi strop belkowo-żebrowego są belki i żebra, przy czym żebra opierają się na belkach lub mogą być do nich doczepione za pośrednictwem specjalnych metalowych wsporników. Rozpiętość tego stropu, podobnie jak belkowego, dochodzi do 15 m. Wbrew pozorom do jego budowy zużywa się mniej drewna. Koszt materiału jest więc niższy, ale za to robocizna jest droższa niż w przypadku stropów belkowych lub żebrowych. Zalety stropów drewnianych konstrukcja stropu drewnianego, jeśli jest starannie wykonana i ładnie wykończona, może pozostać nieosłonięta, dodając w ten sposób uroku wnętrzom; stropy drewniane nadają się do wszystkich rodzajów budynków; strop drewniany jest lekki; stropy drewniane są proste i szybkie do zbudowania; strop drewniany łatwo zmienić lub przebudować. Wady stropów drewnianych bez odpowiedniego zabezpieczenia stropy drewniane nie są odporne na ogień; stropy drewniane są mniej wytrzymałe od stropów betonowych; strop drewniany ma gorsze właściwości akustyczne; bez odpowiedniego zabezpieczenia stropy drewniane są narażone na niszczące działanie grzybów domowych i owadów; stropy drewniane są podatne na zmiany wilgotności i temperatury („pracują”). Jak zbudowany jest dom szkieletowy - konstrukcja Maria Gadomska|Monika Karda Strop w budownictwie spełnia wiele funkcji. Między innymi przenosi obciążenia – zarówno użytkowe, jak i stałe. Strop w budownictwie spełnia wiele funkcji. Między innymi przenosi obciążenia – zarówno użytkowe, jak i stałe. Dzięki zastosowaniu stropów budowlanych zwiększa się sztywność budynku. Służy on również jako powierzchnia dla posadzek. Strop drewniany czy betonowy – który wybrać Strop to układ konstrukcyjny poziomy, który służy oddzieleniu kondygnacji budynku. Najpowszechniej wyróżniane rodzaje stropów to stropy drewniane i betonowe. Który z nich należy wybrać – strop drewniany czy betonowy? Praktyka pokazuje, że z biegiem lat stropy drewniane coraz częściej ustępują miejsca betonowym. Niewątpliwie przyczyn takiego zjawiska należy doszukiwać się w fakcie, że strop betonowy jest znacznie szybszy do wykonania we współczesnym budownictwie. Dostępność drewna jest stosunkowo mniejsza niż betonu. Istotnym elementem jest również to, że stropy betonowe pozwalają na uzyskiwanie większych rozpiętości, co daje dużą swobodę w kształtowaniu przestrzeni architektonicznej. Stropy drewniane są trudniejsze w montażu, ponieważ konieczne jest montowanie całych belek stropowych drewnianych w jednym kawałku, a strop betonowy może być tworzony poprzez sekwencyjne wylewanie betonu. Niemniej jednak stropy drewniane w domu murowanym, jak i drewnianym pojawiają się często. Jak zrobić strop drewniany Analizując budowę stropu drewnianego krok po kroku, należy stwierdzić, że konstrukcja stropu drewnianego powinna składać się kolejno od góry z takich elementów, jak: ● warstwa wykończeniowa podłogi (wykładzina, panele podłogowe, typowa podłoga na stropie drewnianym itp.), ● jastrych cementowy, ● płyta mineralna wygłuszająca, ● płyta OSB, ● drewniane belki stropowe (pomiędzy nimi izolacja termiczna i akustyczna z wełny mineralnej), ● łaty drewniane, ● lekki sufit z płyt gipsowo - kartonowych. Belki stropowe drewniane – wymiary W praktyce wykonanie już pierwszego elementu bywa trudne, tj. belki stropowej drewnianej. Obliczenia, jakie tworzą budowlańcy, są często niezbędne, aby użyć belek drewnianych o odpowiednich wymiarach. Wymiary belek drewnianych są zależne od obciążenia stropu, jego rozpiętości i rozstawu osiowego belek. Optymalna proporcja przekroju belki to około 5:7. Długość oparcia belki na murze powinna być równa wysokości tej belki. W szczególnie mocnych konstrukcjach stosowana jest gruba drewniana belka stropowa. To jednak, jakie belki na strop drewniany będą użyte, zależy od rodzaju budowy, zamierzeń inwestorskich, przeznaczonych na to środków finansowych. Jak wykończyć i doskonalić strop drewniany – kilka ważnych uwag Izolacja stropu drewnianego jest taka, że najlepszą ochroną przed wilgocią jest zabezpieczenie końców belek stropowych drewnianych. Cennik wykonania stropu drewnianego przewiduje wówczas wyższe kwoty, takie bowiem zabezpieczenie zwykle wykonuje się papą z jednoczesnym pozostawieniem odkrytego czoła belki. Ważnym aspektem jest pozostawienie kilku centymetrów luzu przy czole i wierzchu belki, ponieważ pozwoli to na odprowadzenie ewentualnej wilgoci, jaka wytworzy się z drewna. W celu akustycznego wygłuszenia stropu drewnianego można stosować taśmy izolacyjne, które tworzą izolację akustyczną stropu drewnianego . Umieszcza się je pod deskowaniem. Dodatkowym tłumikiem są twarde płyty sprasowanej wełny mineralnej, montowane pod suchym jastrychem. Wieńczącą warstwą może być wykładzina dywanowa, która poprawia akustyczność. Remont stropu drewnianego zwykle przeprowadza się w prosty sposób – mianowicie usuwa się materiał, który dotychczas zalegał na stropie (polepę), a w jego miejsce układa materiał nowszy, znacznie lżejszy. Stropy drewniane – rodzaje Najpowszechniejsze są tak naprawdę dwa rodzaje stropów drewnianych: ● drewniany strop belkowy – ten rodzaj stropu wymaga kotwienia w ścianach, co pozwala na stabilizację układu ścian i stropu, ● drewniany strop belkowo-żebrowy – jego konstrukcja polega na tym, że żebra stropu podparte są na belkach stropowych, które w tym układzie pełnią rolę podciągów. Grubość stropu jest większa od tradycyjnego stropu drewnianego. Dom ze stropem drewnianym i stropodach drewniany – na czym to polega We współczesnym budownictwie strop drewniany może być bazą do konstrukcji stropodachu drewnianego, czyli stropu nad ostatnią kondygnacją budynku. Jest on na tyle solidny i masywny, że możliwe jest jego dociążenie poprzez warstwy izolacyjne, jak również i poprzez pokrycie obiektu. Jedną z form stropodachu na drewnianej konstrukcji szkieletowej jest stropodach o odwróconym układzie warstw. Jakie są główne wady i zalety stropów drewnianych Jeśli chodzi o strop drewniany, to jego główne zalety są następujące: ● uszkodzenie stropu drewnianego jest łatwiejsze do naprawy niż betonowego, ● ma on większe możliwości termoizolacyjne, dzięki wypełnieniu luk między belkami drewnianymi warstwą termoizolacji w postaci wełny mineralnej lub szklanej, ● przy stropie drewnianym przestrzeń między belkami może być wykorzystywana na poprowadzenie różnych przewodów, np. wentylacyjnych, grzewczych, ● konstrukcja stropu drewnianego ładnie wykonana, nieobudowana, może stanowić ozdobę pomieszczenia, ● stropy drewniane są zarówno lekkie, jak i łatwe do remontu, zmiany, przebudowy. Stropy drewniane mają jednak i pewne wady. Mianowicie: ● są stosunkowo mało odporne na ogień, ● są mniej wytrzymałe niż stropy betonowe, ● mają ograniczone właściwości akustyczne, ● posiadają wysoki stopień podatności na wilgoć, grzyby. Sprawdź firmy w wybranych województwach: firmy budowlane świętokrzyskie firmy budowlane warmińsko mazurskie firmy budowlane wielkopolskie a także w wybranych miastach: firmy budowlane Rzeszów firmy budowlane Szczecin firmy budowlane Warszawa 2 godziny temu, Chaton napisał: żadne "wyniósł", to szacunki, w jednym z "domowych" czasopism znalazlam zestawienie ze wiazary z montażem na 155m2 dachu wychodzą 18,5 tys i policzylam z proporcji na moj dach. Nie zawsze ( a prawie za każdym razem) ceny z gazet nie maja pokrycia w praktyce. S to tylko wyceny orientacyjne. prawdziwy obraz uzyskasz tylko wtedy gdy będziesz miła projekt i na jego podstawie fachowcy obliczą co i jak. Dla przykładu gdy szukałem cieśli do wykonania więźby dachowej miałem wycenę za ten sam dach wg projektu od 3,5 tys do 5 tys. i robiły mi te wyceny firmy a nie jakiś pan Józek złota rączka. 2 godziny temu, Chaton napisał: Odnosnie drewniany vs monolit kiedys na kb liczylam wlasnie jak to wyglada wzgledem siebie liczac dodatkową sciane nosna przy monolicie, drozsza robocizne i ocieplenie przy drewnianym i stelaz z gk vs tynk na monolicie i suprajs suprajs drewniany nie wyszedl taniej! oczywiscie ja sie tam nie znam i nie wiem czy stawki ktore przyjeli za poszczegolne prace byly wiarygodne jednak daje to troche do myslenia. Cena zależy tylko i wyłącznie od fachowca. Dla przykładu, jeżeli weźmiesz firmę murarską która wymuruje Ci ściany i je otynkuje wezmą zapewne mniej niż biorąc osobno murarzy do ścian i do tynków. przy większym froncie robót zawsze można zbić cenę. To samo można powiedzieć o zakupie materiałów budowlanych, warto dokonywać zakupów w jak największym asortymencie na budowę domu w jednej hurtowni aniżeli w kilku. 2 godziny temu, Chaton napisał: za roznice mozna miec deskowanie z dobrą papą i sztywny, trwaly dach. Gdybym miala wydac 23tys na same wiazary to bym sie zdecydowala na membrane bo zal by mi bylo pakowac jeszcze tyle w dach. Nie wiem natomiast ostek jak to by bylo w przypadku dachy czterospadowego w kosztach i czy znajdziesz do tego ciesle ktoremy sie bedzie chcialo i umialo. Dach czterospadowy wychodzi drożej ze względu, że jest przy nim więcej roboty jak również i jest tez więcej odpadów. Co do deskowania a membrany to stanowczo lepszym rozwiązaniem jest deskowanie. Dobry cieśla da rade z każdym rodzajem więźby. Nawiązując jeszcze do stropu to musisz pamiętać czy to będzie drewniany czy betonowy będzie musiał być ocieplony. W Twoim przypadku strop z płyt kanałowych tzw żerański mógłby wyjść taniej gdyby niedaleko Ciebie była betoniarnia które takie stropy robi i dodatkowo je jeszcze montuje na budowie, wtedy mogłabyś zapłacić za strop kanałowy 8% Vatu bo zamówiłabyś towar wraz z usługą. 5 godzin temu, zenek napisał: Bardziej prymitywne i pospolite zadaszenie autonomiczne - to np. przekrycie placu targowego pod którym znajdują się niezależne budynki sklepów, usług, itp. Inne to np przekrycia stacji benzynowych (oczywiście nie wszystkich) Normalnie mamy nienormalne zjawisko budowlany bełkot urojony, zadaszenie/przekrycie to strop na autonomicznej konstrukcji opartej poza budynkiem. 4 godziny temu, bajbaga napisał: I co Szanowna Redakcjo? Mamy tak stać jak ten cieć przy hałdzie żwiru i czekać na cud? W innych przypadkach, kiedy autorem nie jest wyględny fachowiec, reakcja jest natychmiastowa - usuwany jest post jako niezwiązany z tematem. Czy to coś zmieni? wątpię, tak samo zostanie wykasowany Twój post jak i mój poprzedni. A przecież mamy taki ładny i wcale nie skomplikowany Regulamin gdzie mówi o Cytat § korzystania z Forum 6. Użytkownicy zobligowani są do publikowania na Forum, wyłącznie treści zgodnych z tematyką działu. Zakazuje się publikowania w poszczególnych wątkach dyskusyjnych Forum treści niezwiązanych z tematem wiodącym (wątkiem głównym dyskusji). to że Redakcja jest bardzo pobłażliwa i powściągliwa w wyciąganiu konsekwencji po jednorazowym wybryku forumowicza to chwała za to, ale traktować recydywistę pobłażliwie to już chyba nie jest ok. Pierwsze dzielą wnętrze na każdej kondygnacji domu, drugie są wykończeniem spodu stropu. Łączy je to, że mogą być wykończone w podobny ścian Odizolowanie akustyczne pomieszczeń to jedno z zadań ścian działowych. Ich izolacyjność jest określona wskaźnikiem RA1, który dla ścian działowych w standardzie podstawowym wynosi 30 dB, a w standardzie podwyższonym - 40 dB. Jedynie ściany oddzielające pomieszczenia sanitarne i techniczne powinny mieć lepszą izolacyjność - odpowiednio 35 i 45 dB. Dobrze izolują materiały o dużej gęstości (beton, bloczki silikatowe, cegła pełna) lub o budowie włóknistej (np. wełna mineralna). Ściany murowane już przy grubości 9-10 cm (z tynkiem) zapewniają dobre wyciszenie, jeśli wykona się je z bloczków silikatowych albo pełnych cegieł ceramicznych. Bardzo dobre są ściany 15-centymetrowe, ale ze względu na ciężar (ponad 250 kg/m2) stosuje się je tylko na parterze domów niepodpiwniczonych. Najlepszy sposób na poprawienie izolacyjności akustycznej ścian murowanych to obłożenie ich wełną mineralną, osłoniętą płytami g-k na ruszcie stalowym. Ściany z płyt g-k wypełnione wełną mineralną najczęściej projektuje się na poddaszach (aby zminimalizować obciążenie stropu) lub w domach drewnianych. Izolacyjność standardowej ściany obłożonej z każdej strony pojedynczymi płytami g-k można poprawić, stosując podwójną konstrukcję nośną i dwie płyty g-k z każdej Ci zaplanować budowę Twojego domu!Boazeria Okładzina ścienna lub sufitowa z elementów drewnianych i drewnopochodnych, łączonych na wpust i wypust lub obce pióro. Do niedawna bardzo popularna, obecnie zastępowana płytami przesuwne Mają skrzydło przesuwające się po prowadnicach umieszczonych zwykle na górze otworu drzwiowego. Skrzydło drzwi przesuwnych może się chować w ścianie lub przesuwać na nią. Chowanie konstrukcji i skrzydła drzwi przesuwnych wewnątrz murowanej ściany jest trudne i pracochłonne. Dużo prostsze jest przymocowanie całej konstrukcji do murowanej ściany działowej i przykrycie jej ścianką osłonową z płyt skrzydła. Drzwi mogą być: - zamykane jednostronnie - gdy miejsce na wsuwanie skrzydła znajduje się tylko po jednej stronie otworu (np. gdy z drugiej jest narożnik pomieszczenia lub inna przeszkoda). Drzwi jednostronne mogą być pojedyncze albo dwuskrzydłowe rozsuwane teleskopowo (wymaga to zamontowania szyny dwutorowej); - zamykane dwustronnie - jeśli po obu stronach otworu jest dość miejsca na schowanie skrzydeł; - składane - łamane, harmonijkowe - mają skrzydło składające się z 2, 3 lub 4 części połączonych zawiasami. Potrzebują mniej miejsca niż drzwi przesuwne; po bokach otworu nie jest bowiem potrzebne miejsce na przesuwne stosuje się zazwyczaj wtedy, kiedy szerokość otworu przekracza wymiary typowych skrzydeł drzwiowych (czyli ma powyżej 90 cm) albo gdy zwykłe drzwi utrudniają aranżację wewnętrzne Oprócz tego, że zamykają pomieszczenia, czyli izolują je akustycznie i optycznie, mogą też doświetlać korytarz (drzwi z przeszkleniem).Budowa drzwi. Główne elementy drzwi to ościeżnica i skrzydło: - ościeżnica - zazwyczaj jest z tego samego materiału co drzwi i razem z nimi się ją kupuje. Standardowa szerokość ościeżnic to 9,5 cm, ale dostępne są też ościeżnice regulowane, których szerokość można dopasować do ścian grubości od 7 do 11 cm. Przed montażem ościeżnic trzeba przygotować miejsce ich osadzenia. W ścianach murowanych trzeba wyrównać brzegi ościeża, w ścianach z płyt gipsowo-kartonowych po obu stronach otworu drzwiowego montuje się dodatkowe słupy z profili stalowych i mocuje je do stropu oraz podłogi. Poziomą część ościeżnicy robi się z profilu stalowego i mocuje do obu słupów; - skrzydło drzwi - najpopularniejsza szerokość skrzydeł to 80 lub 90 cm. Można też zamówić nietypowe na wymiar. Skrzydło może mieć konstrukcję płytową, płycinową albo płytowo-płycinową. Drzwi płytowe mają zwykle ramę z dwóch lub trzech pionowych i kilku poziomych elementów z drewna lub płyt drewnopochodnych, obłożoną po obu stronach twardymi płytami wiórowymi, pilśniowymi, z tworzyw sztucznych, włókna szklanego, blachą lub wodoodporną sklejką. Drzwi płytowe mogą być gładkie lub profilowane (wtedy wyglądają jak płycinowe). Przestrzeń pomiędzy ramiakiem a płytami wypełnia się kartonem, konstrukcją typu plaster miodu lub płytami pilśniowymi. Drzwi płycinowe to rama z krawędziaków, wewnątrz której często znajduje się materiał wypełniający, obłożona płytami lub deskami. Zwykle płaszczyzna ramy podzielona jest na mniejsze części pionowymi i poziomymi słupkami, a przestrzenie pomiędzy nimi wypełnione elementami wykonanymi z desek, sklejki, profilowanej twardej wodoodpornej płyty wiórowej HDF lub szkła. Drzwi płytowo-płycinowe to połączenie obu poprzednich konstrukcji; skrzydło wygląda jak płycinowe, a zbudowane jest jak Najbardziej popularne są drzwi z drewna i materiałów drewnopochodnych: - drewno. Stosuje się drewno lite lub klejone warstwowo - bardziej wytrzymałe i odporniejsze na paczenie. Drzwi drewniane można kupić wykończone (np. lakierowane) albo tylko wstępnie przygotowane do wykańczania (zaimpregnowane); - płyty drewnopochodne. Do produkcji drzwi raczej nie używa się już popularnych w latach 70. płyt wiórowych i zwykłych płyt pilśniowych. Zamiast tego stosuje się nowocześniejsze płyty MDF (pilśniowe, o średniej gęstości, wytwarzane z włókien sosnowych lub świerkowych) albo HDF (twarde płyty pilśniowe, wytwarzane ze zrębków drewna, żywicy i wosku; mają bardzo dużą gęstość - prawie o połowę większą niż lite drewno - dzięki temu nie paczą się, nie kurczą i nie pękają pod wpływem zmian wilgotności). Płyty mogą być gładkie lub tłoczone. Wykańczane są fabrycznie przez oklejenie fornirem lub laminatem imitującym drewno. Mogą też być otwierania. Przy kupowaniu drzwi wewnętrznych trzeba pamiętać, że w zależności od kierunku otwierania mogą być one: - prawe - gdy otwierają się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara; zawiasy widoczne są po prawej stronie skrzydła; - lewe - mają skrzydło otwierające się zgodnie z ruchem wskazówek zegara; zawiasy widoczne są po lewej stronie skrzydła. Nie ma to znaczenia, gdy są to drzwi przesuwne, których każde skrzydło można tak zamontować, by otwierało się w lewo lub to kosztuje: - Proste drzwi z płyty - od 200 zł - Drzwi ze skrzydłem ze szkła - od 2000 zł - Drzwi dwuskrzydłowe - od 2700 złJeśli zmieniamy kierunek otwierania drzwi na inny niż w projekcie, musimy pamiętać, by umieścić włączniki światła w dogodnym miejscu - tak, by nie trzeba było do nich sięgać za Ceramiczna okładzina ścienna, przeznaczona do układania na ścianach wewnątrz pomieszczeń, powszechnie stosowana do wykańczania ścian łazienek. Płytki glazury produkowane są z mieszaniny gliny, krzemionki i barwników, poddawanej wypalaniu w wysokiej temperaturze i szkliwionych. Dostępne w najróżniejszych wymiarach, wzorach i kolorach, zwykle wraz z elementami uzupełniającymi - dekorami. Producenci glazury zazwyczaj oferują ją w zestawach z dopasowanymi kolorystycznie płytkami podłogowymi - i wyłączniki Osprzęt w instalacji elektrycznej. Montuje się je po wykończeniu ścian w puszkach, do których doprowadzone są kable elektryczne. W sklepach można kupić gniazdka i włączniki różnych rodzajów i odmian, standardowe lub z dodatkowymi udogodnieniami, o bardzo zróżnicowanym wzornictwie - od bardzo prostych do ozdobnych; do pomieszczeń suchych i wilgotnych, na- lub podtynkowe, a także do montowania w specjalnych listwach lub kanałach akustyczna Aby pomiędzy poszczególnymi pomieszczeniami nie przenikał hałas, trzeba do zbudowania dzielących ich ścian wybrać materiały, które zapewnią właściwą izolację akustyczną. Izolacyjność akustyczną ścian określa się liczbą decybeli, jaką może ona wytłumić. W odniesieniu do wnętrza domu, określa się ją wskaźnikiem RA1. Ściana tym lepiej tłumi hałas, im wyższy jest ten wskaźnik. Na ogół wystarczające wyciszenie zapewniają ściany działowe grubości 8 cm, zbudowane z materiałów pełnych. Jeśli w domu potrzebne są specjalnie wyciszone pomieszczenia, trzeba je wydzielić ściankami, które będą tłumić hałas na poziomie powyżej 45 dB. Takie właściwości mają na przykład ściany z bloczków silikatowych grubości 12 cm, pokryte obustronnie tynkiem cementowo-wapiennym albo lekkie ściany szkieletowe, wypełnione wełną mineralną i pokryte z każdej strony dwoma warstwami płyt g-k. Do wyciszenia istniejącej ściany murowanej najlepiej użyć wełny mineralnej (4 cm), osłoniętej płytami g-k. Uwaga! Lepiej nie próbować wyciszać ścian przez przyklejenie samych płyt g-k - może przynieść to odwrotny elektryczna Obwody doprowadzające prąd do oświetlenia, gniazdek i urządzeń zasilanych bezpośrednio. Im więcej jest obwodów, tym wygodniejsza w użytkowaniu i bezpieczniejsza jest instalacja - awaria urządzenia podłączonego do jednego obwodu nie powoduje wyłączenia pozostałych. Liczba obwodów zależy od rodzaju i liczby odbiorników. Część żyrandoli i kinkietów (czyli tzw. opraw oświetleniowych) podłącza się do instalacji na stałe. Podobnie postępuje się z takimi urządzeniami jak pompa pompa studzienna, kuchenka elektryczna, piec akumulacyjny czy centralka alarmowa. Inne odbiorniki mogą być zasilane z gniazd wtyczkowych. Są też takie urządzenia, które są zainstalowane na stałe, ale mają automatykę, którą dodatkowo trzeba zasilać z gniazda (takim urządzeniem jest np. elektryczny podgrzewacz wody). Doprowadzenia odrębnego obwodu wymaga każde urządzenie, którego moc przekracza 2 kW. Pojedynczy obwód oświetleniowy powinien zawierać nie więcej niż 20 punktów oświetleniowych (żyrandoli, kinkietów), a obwód gniazdkowy - nie więcej niż 10 instalacyjne trzeba układać wzdłuż linii prostych, równoległych do krawędzi ścian - nigdy po skosie. Takie ułożenie instalacji umożliwia odtworzenie jej przebiegu na podstawie rozmieszczenia puszek, i Sposób na ostateczne wykończenie ściany przez pokrycie jej farbą. Wybierając farbę, należy zwrócić uwagę na rodzaj pomieszczenia i pomieszczenia. Do różnych rodzajów pomieszczeń dostosowane są inne farby. W każdym domu są bowiem miejsca, gdzie ścianę łatwiej zabrudzić lub uszkodzić, albo takie, gdzie ważna jest odporność ściany na wilgoć, podwyższoną temperaturę czy częste zmywanie na podłoża. Nowe ściany można pomalować każdą farbą, pasującą do danego typu podłoża. Trzeba tylko pamiętać, żeby tynki na ścianach murowanych były wysezonowane, a ściany z płyt g-k - wyspoinowane, przeszlifowane i zagruntowane. Trudniej jest malować stare ściany; trzeba najpierw sprawdzić przyczepność wszystkich wcześniej nakładanych warstw, ewentualnie usunąć je, wyrównać ubytki i wygładzić farby. Do malowania ścian wewnętrznych stosuje się przede wszystkim różne rodzaje farb wodnych: emulsyjne (trwałe, odporne na ścieranie, zmywalne), silikatowe i silikonowe (polecane do pomieszczeń mokrych) oraz wapienne (rzadziej obecnie stosowane, bo niezbyt trwałe i pylące).Meblościanki Zazwyczaj są to wysokie regały z licznymi półkami i szafkami. Jeśli nie ustawi się ich pod ścianą, ale w środku pomieszczenia, będą pełnić funkcję prowizorycznej ściany działowej. Jest to praktyczne rozwiązanie, szczególnie do małych pomieszczeń, ponieważ meblościanki - oprócz tego, że dzielą wnętrze na mniejsze części - są schowkiem na wiele przedmiotów. Ich podstawowa zaleta to właśnie użyteczność oraz łatwość demontażu i przesuwania w inne miejsce. Słabo izolują akustycznie. Można je zamówić u stolarza lub kupić Są to belki nad otworami drzwiowymi, na których opiera się górna część ściany. Ich nazwa bierze się stąd, że w drzwiach znajdują się nad progiem. Nadproża przenoszą ciężar ścian nad otworami. Wykonuje się je z różnych materiałów, mogą mieć różne konstrukcje i różną rozpiętość - rozwiązania konstrukcyjne dobiera się stosownie do rodzaju i budowy ściany, w której wykonywany jest otwór, a także do jego szerokości. Najpopularniejsze i najczęściej obecnie wykonywane są nadproża ścienne Materiały służące do ostatecznego wykańczania ścian wewnętrznych. Są to przede wszystkim: glazura, tapety oraz boazeria (zarówno tradycyjna, drewniana, jak i z paneli z PVC). Ściany wewnątrz domu można też obłożyć: - korkiem - jest przyjemny w dotyku, nie przyciąga kurzu, jest odporny na wilgoć i na ścieranie. Dostępny w niewielkiej liczbie wzorów. Płyty korkowe mogą być impregnowane woskiem albo pomalowane transparentnymi farbami akrylowymi; - kamieniem - jest efektowny oraz odporny na uszkodzenia, ale zimny w dotyku, ciężki i drogi. Poza tym wymaga ostrożnego obchodzenia się z chemikaliami zawierającymi kwasy (nawet tymi w popularnych środkach czyszczących), bo mogą zniszczyć nawet najbardziej odporne kamienie. Podobne właściwości mają też tańsze od kamienia naturalnego okładziny z konglomeratów kamiennych; - blachą - kosztowne rozwiązanie do awangardowych wnętrz. Nadaje wnętrzu sterylny charakter, ale powierzchnie nią wykończone wymagają niemal nieustannego Dobrze rozplanowane zapewnia przede wszystkim wygodę, ale może też stać się elementem dekoracji wnętrza. Przed przystąpieniem do montowania instalacji elektrycznej oraz opraw oświetleniowych trzeba więc rozplanować urządzenie całego domu - tylko w ten sposób uda się umieścić lampy w takich miejscach, by dobrze służyły tym obydwu celom. Wewnątrz domu warto zastosować trzy rodzaje oświetlenia: - ogólne - jego zadaniem jest zapewnienie równomiernego oświetlenia całego pomieszczenia i dostarczenie podstawowej wymaganej ilości światła (kilka opraw w różnych częściach sufitu i kinkiety o niezbyt silnym świetle); - miejscowe - do doświetlenia miejsc, w których się pracuje, czyta, pisze, je itd. (np. lampa nad stołem, kinkiety dające rozproszone światło w kąciku wypoczynkowym i jasne - w kąciku do czytania). Światło skierowane na miejsce pracy powinno padać na nie tak, żeby osoba pracująca nie zasłaniała go sobą; - dekoracyjne - którym można akcentować wybrane detale architektoniczne, roślinność, obrazy, rzeźby i inne elementy, których urodę chcielibyśmy ścian Rodzaj ścian działowych zwykle zależy od konstrukcji domu. Do drewnianego domu szkieletowego stosuje się przeważnie ściany o konstrukcji szkieletowej (ściany z drewna albo ściany z płyt g-k). W domach murowanych zwykle buduje się ściany murowane (ale nawet w takim budynku można i warto zastosować lekkie ściany z płyt g-k, które nie stanowią dużego obciążenia dla stropu, łatwo je przesunąć w inne miejsce lub dodatkowo podzielić nimi pomieszczenie). Ciężar ściany działowej zależy od jej grubości i materiału, z którego została zbudowana. Różnice między poszczególnymi rozwiązaniami mogą być znaczne, na przykład 1 m2 ściany szkieletowej z pojedynczą okładziną z płyt g-k waży około 26 kg, a 1 m2 otynkowanej ściany grubości 15 cm z cegły dziurawki - aż 225 kg. Oczywiście ze względów akustycznych ściany o większym ciężarze są lepsze - im większa masa, tym większa izolacyjność. Są też bardziej odporne na uszkodzenia mechaniczne. Trzeba jednak pamiętać, że takie ściany znacznie obciążają stropy, które trzeba dodatkowo pod nie zbroić lub wzmacniać wykonanymi w ich grubości żelbetowymi żebrami, co powiększa koszty budowano tylko ściany pełne, całkowicie rozdzielające pomieszczenia. Obecnie modne są ściany niepełne, ażurowe, wydzielające fragmenty wnętrz, takie, które nie zamykają całkowicie tynk Są to płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włóknowe, które przykleja się do ścian zaprawą gipsową lub przykręca do rusztu stalowego. Suche tynki przyspieszają roboty wykończeniowe w nowych domach (używa się do nich tylko znikomych ilości "mokrych" materiałów), znakomicie nadają się też do wszelkich remontów i Płyty g-k z ułożonymi plackami zaprawy przykłada się do ściany i lekko uderzając przez łatę młotkiem gumowym, wyrównuje ich położenie w pionie i poziomie. Płyta nie może się opierać bezpośrednio na podłodze, dlatego przy ścianie układa się podkładki - małe kliny drewniane lub paski płyt. Na koniec spoinuje się i szlifuje połączenia płyt oraz wykańcza ściany w podobny sposób jak tynkami do rusztu. Stosuje się zazwyczaj wtedy, gdy ściany wymagają wygłuszenia wełną mineralną układaną między płytą a ścianą, lub jeśli z jakichś powodów nie można na nich ułożyć tynku na mokro - na przykład w domach o drewnianej konstrukcji szkieletowej czy na poddaszu. Najpierw do ściany przykręca się ruszt z metalowych profili, potem wypełnia przestrzeń między nimi wełną mineralną, a następnie mocuje to kosztuje: Okładzina z płyt g-k: - przyklejonych na zaprawę - ok. 400 zł/10 m2 - mocowanych do rusztu - ok. 500 zł/10 m2Wykańczanie wnętrz suchymi tynkami powinno się rozpoczynać dopiero po wykonaniu:- instalacji podtynkowych,- mokrych podkładów podłogowych,- tynków układanych na Stanowią wykończenie dolnej powierzchni stropu. Stropy drewniane wykańcza się od spodu deskami lub płytami gipsowo-kartonowymi. W stropach żelbetowych sufit to najczęściej pomalowany farbą tynk cementowo-wapienny lub tynk gipsowy; rzadziej- tynk cienkowarstwowy. Może też być to sufit podwieszony z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych na ruszcie z profili stalowych. Wybór tynku. Zależy od materiału, z jakiego wykonano strop - ważna jest bowiem przyczepność zaprawy do podłoża: - gęstożebrowy z wypełnieniem z pustaków ceramicznych lub betonowych - albo tynk cementowo-wapienny (grubości do 2 cm) albo gipsowy (około 1 cm), jeśli spód stropu jest równy i gładki; - gęstożebrowy z wypełnieniem z pustaków ze styropianu (rzadko stosowany) - specjalna zaprawa klejowa i tynk cienkowarstwowy (jak w bezspoinowych systemach ociepleń); - monolityczny - jeśli spód stropu jest chropowaty, stosuje się tynk cementowo-wapienny lub gipsowy; można też pozostawić strop niewykończony od spodu (tzw. beton architektoniczny); - z płyt prefabrykowanych - zatarcie na skosach dachu Najłatwiej zrobić je z płyt gipsowo-kartonowych, które przykręca się do rusztu z metalowych profili, zamocowanego do krokwi za pomocą specjalnych wieszaków oraz przykręconego do ścian szczytowych, kolankowych i działowych. Coraz rzadziej stosuje się natomiast do mocowania płyt ruszt z łat drewnianych. We wszystkich miejscach ruszt powinien wyznaczać jedną równą płaszczyznę, a więc położenie każdego jego elementu musi być dokładnie sprawdzone. Dopiero do takich wypoziomowanych elementów mocuje się płyty. Rozstaw profili, czyli odległości między nimi, dostosowuje się do grubości i planowanego układu płyt oraz ewentualnie - do wymaganej ognioodporności obudowy. Skrajne profile, od których zaczyna się montaż, mogą być oddalone od brzegu płaszczyzny nie więcej niż o 10-15 cm. Odległość między profilami powinna wynosić maksymalnie: - 50 cm, jeśli płyty zostaną ułożone poprzecznie do elementów rusztu; - 40 cm, jeśli płyty zamocowane będą podłużnie do elementów podwieszane Sufity podwieszane zastępują tradycyjne tynki. Pozwalają zakryć niestarannie i niedokładnie wykonane stropy. Umożliwiają umieszczenie w suficie opraw oświetleniowych. Można też ukryć pod nimi przewody wentylacyjne czy klimatyzacyjne oraz podłączenia urządzeń sanitarnych do zbyt oddalonych pionów. W razie awarii taki sufit można zdemontować, a naprawa uszkodzonej instalacji jest znacznie prostsza niż wtedy, kiedy przewody biegną w stropie lub w murowanych Sufity takie wykonuje się z materiałów montowanych do specjalnych konstrukcji mocowanych (podwieszanych) do stropu. Najpopularniejsze są płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włóknowe mocowane do rusztu metalowego lub drewnianego. Sufity wykańcza się również różnego rodzaju kasetonami lub Płyty nie muszą przykrywać całej powierzchni stropu - sufit można wykończyć nimi tylko cześciowo, na przykład wokół obwodu pomieszczenia, można też z płyt uformować łuki czy skosy. Sufit może też być podwieszony w formie płachty z płyty gipsowo-kartonowej z nieosłoniętymi Jest to wygładzające wykończenie z gipsu szpachlowego, które układa się na położonym wcześniej tynku cementowym, cementowo-wapiennym lub gipsowo-wapiennym. Tynk ten musi być jednak równy, gdyż gładź - choć układa się ją w dwóch warstwach - jest dość cienka (łączna grubość dwóch warstw - ok. 2 mm). Po wyschnięciu i stwardnieniu zewnętrznej warstwy szlifuje się ją drobnoziarnistym papierem ściernym lub specjalną siateczką ścierną albo wygładza się na mokro pacą stalową aż do wyświecenia. Sztablatury polecane są do pomieszczeń, w których sama gładkość ścian ma stanowić efekt dekoracyjny. Tam, gdzie ściany mają być malowane we wzory lub będą gęsto zastawione meblami czy obwieszone obrazami (przez co gładkość ścian nie byłaby wyeksponowana), nie warto stosować tych wykończeń - tam wystarczą jedynie tynki gipsowe albo tynki cementowo-wapienne. Bardziej ozdobną i zdecydowanie trudniejszą do wykonania odmianą sztablatury jest stiuk. Dzięki odpowiedniej technice barwienia i zacierania nadaje on tynkowanym ścianom wygląd kamienia naturalnego, najczęściej marmuru. Zwykle układa się go w dwóch warstwach, które pokrywa się warstwą ochronną z wosku. Warstwę dekoracyjną wykonuje się z gotowej zaprawy gipsowej lub gipsowo-wapiennej wzbogaconej o pył marmurowy albo drobnoziarnisty piasek. Najdroższy sposób na wykończenie ścian gipsem, stosowany przede wszystkim we wnętrzach stylizowanych. Stiuki nadają się na fragmenty dekoracyjne lub na lamperie w reprezentacyjnych holach lub korytarzach. Ponieważ można je często zmywać, polecane są szczególnie na ściany ciągów ani sztablatur nie poleca się do wilgotnych pomieszczeń (np. łazienek czy kuchni) ani do miejsc, w których łatwo uszkodzić cienką warstwę wygładzającą (np. w holu).Sztukaterie Dekoracje architektoniczne (np. rozety, gzymsy, ozdobne listwy), służące do ozdabiania ścian i sufitów oraz miejsc ich styku. Sztukaterie tradycyjnie wykonywano z gipsu; obecnie robi się je również z polistyrenu lub poliuretanu. Są one lekkie, odporne na uderzenia i bardzo twarde. Ich montaż nie jest skomplikowany - przykleja się je do ściany i maluje. Dostępne są też sztukaterie fabrycznie pomalowane na biało; można również zamówić je w kolorze dopasowanym do koloru ścian. Sztukaterie mogą być bardziej lub mniej ozdobne - niektóre wiernie naśladują dawne stylowe gzymsy, inne - o mniej wymyślnym profilowaniu - bardziej nadają się do nowoczesnych wnętrz. Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie ozdobnych listew sufitowych z oprawami działowe Są to rozdzielające pomieszczenia nienośne ściany wewnętrzne, zwykle niewielkiej grubości i wysokości jednej kondygnacji. Poza ciężarem własnym i zawieszanych na nich sprzętów nie przenoszą obciążeń z innych elementów konstrukcyjnych budynku. Budując ściany działowe, trzeba pamiętać, że nie powinny one stykać się ze stropem nad pomieszczeniem, gdyż wówczas mogą zostać uszkodzone wskutek uginania się mają stanąć. Ściany działowe nie pełnią funkcji nośnej, ale nie znaczy to, że można je postawić w dowolnym miejscu - trzeba pamiętać, że same w sobie stanowią obciążenie dla innych elementów konstrukcji. W miejscach, gdzie usytuowano ściany działowe, są zwykle zaprojektowane wzmocnienia stropów. Dlatego też ściany działowe: - w nowym domu - powinny stanąć tam, gdzie je zaprojektowano, - w domu istniejącym, w którym w ramach przeróbek czy modernizacji ma powstać nowy podział wnętrz - można zbudować je tam, gdzie nie spowodują przeciążenia istniejącej konstrukcji. Jeżeli położenie ścian ma być zmienione w stosunku do projektu nowego domu czy też ma być zmieniony podział pomieszczeń w domu istniejącym - trzeba uzyskać na to zgodę dobierać materiał. Dobierając materiał na ściany działowe, trzeba mieć na uwadze: - względy konstrukcyjne - materiał musi być dobrany do konstrukcji budynku; jeśli istniejący strop może przenieść tylko niewielkie dodatkowe obciążenia, na ścianę działową trzeba zastosować możliwie lekką konstrukcję (np. zbudować lekką ścianę z płyt gipsowo-kartonowych na ruszcie stalowym); - względy akustyczne - podstawowe zadanie ścian działowych to dzielić pomieszczenia i izolować je akustycznie. Najlepsze są do tego ściany masywne - a więc murowane z różnych ciężkich materiałów (cegły, bloczki). Ciężka ściana murowana nie przenosi dźwięków ani drgań, jest zatem najlepsza, gdy trzeba oddzielić pomieszczenie ciche od głośnego. Jeżeli ze względów konstrukcyjnych trzeba zastosować lekką ściankę, powinno się ją wypełnić materiałem do izolacji akustycznej - na przykład wełną mineralną - i ewentualnie zastosować dodatkową warstwę płyt gipsowo-kartonowych; - oświetlenie - niekiedy ważne jest, by ściana między pomieszczeniami przepuszczała światło - wtedy można na przykład wybudować ścianę z pustaków w łazienkach, kuchniach i innych pomieszczeniach mokrych muszą być wykonane z materiałów odpornych na wilgoć - na przykład wyrobów ceramicznych czy silikatowych. Jeśli ścianę zamierza się jednak zbudować z płyt g-k, trzeba wybrać płyty impregnowane (zielone).Ściany murowane Murowane ściany działowe dobrze tłumią hałas, są odporne na uszkodzenia mechaniczne i - w przeciwieństwie do lekkich ścian z płyt g-k - bez problemu można na nich wieszać nawet ciężkie przedmioty; stanowią jednak dla stropów duże obciążenie i nie można ich wykonać w dowolnym miejscu. Powinno się je wznosić już po zakończeniu stanu surowego zamkniętego, a więc gdy gotowa już jest konstrukcja nośna budynku. Nie należy ich stawiać równocześnie ze ścianami konstrukcyjnymi ani też murować na styk ze stropem ponad nimi, ponieważ mogłoby to spowodować ich nieplanowane obciążenie, a przez to - powstawanie rys, pęknięć lub innych uszkodzeń. Na murowane ściany działowe stosuje się następujące materiały:ceramikę, czyli niżej wymienione wyroby ceramiczne: - cegły pełne lub dziurawki, - cegły klinkierowe, - pustaki poryzowane, - pustaki poziomo drążone. Ściany wykonane z tych elementów są ciężkie i masywne: najcięższe są te z cegły pełnej, nieco lżejsze - z cegły dziurawki, a najlżejsze - z pustaków. Ściany z elementów ceramicznych muruje się na zaprawę cementowo-wapienną, a już wymurowane - najczęściej pokrywa tynkiem grubości 10-15 mm. Starannie wykonane ściany z elementów o dokładnych wymiarach można pokrywać tynkiem cienkowarstwowym, gdyż niewielkie nierówności ich powierzchni łatwo można wyrównać przez szpachlowanie. Można też - podobnie jak ściany z cegły klinkierowej lub silikatowej - pozostawić je nieotynkowane i ewentualnie pomalować;beton komórkowy - lekki, wytrzymały materiał, z którego można wykonywać elementy o większych wymiarach. Na ściany działowe stosuje się bloczki (cieńsze bloczki nazywa się też płytkami) grubości 6, 8, 11,5 oraz 12 cm, o gęstości 600 lub 700 kg/m3. Można je murować zarówno na zaprawę cementowo-wapienną na grube spoiny, jak i łączyć zaprawą klejową na cienkie spoiny. Ponieważ przycinanie betonu komórkowego na budowie jest bardzo łatwe, koszt budowy ściany jest mniejszy niż w innych technologiach. Dzięki dokładnym wymiarom elementów wymurowane z nich ściany wystarczy wyrównać cienką warstwą zaprawy lub nawet od razu pomalować;silikaty, czyli wyroby wapienno-piaskowe to cegły i bloczki pełne lub drążone, wytwarzane z piasku, wapna oraz wody. Niektóre z nich mają krawędzie boczne wyprofilowane na wpust i wypust, co pozwala zmniejszyć zużycie zaprawy i przyspiesza murowanie. Ściany z silikatów mogą mieć grubość 6, 5, 8 lub 12 cm. Wyroby silikatowe odznaczają się dużą dokładnością wykonania, więc można je łączyć nie tylko tradycyjnie, jak ceramikę, ale też na cienkie spoiny z zaprawy klejowej. Takie murowanie zwiększa dokładność wykonania ścian. Ściany z elementów wapienno-piaskowych muruje się podobnie jak ściany z tradycyjnych cegieł, przestrzegając zasad wiązania elementów w murze. W kolejnych warstwach poziomych elementy powinny być przesunięte względem siebie nie mniej niż 0,4 wysokości elementu i nie mniej niż 40 mm;keramzytobeton. Bloczki i pustaki z betonu z kruszywem keramzytowym, czyli lekkimi, porowatymi granulkami, powstałymi w wyniku spieniania i spiekania gliny. Są lekkie, wytrzymałe, odporne na wilgoć i niską temperaturę. Muruje się je na zaprawę zwykłą (na grube spoiny). Większość pustaków i bloczków ma profilowane boki, dzięki czemu można je łączyć na pióro i wpust, bez spoin działowe murowane najlepiej stosować na najniższych kondygnacjach, czyli tam, gdzie będą bezpośrednio obciążały podłogę na gruncie. Na stropie można je stawiać tylko w miejscu przewidzianym przez działowe są wyraźnie cieńsze od nośnych (od 6,5 do 25 cm). Cienkie (6,5 cm) i długie (ponad 5 m) murowane ściany działowe wymagają zbrojenia prętami stalowymi, układanymi w co trzeciej spoinie z drewna Używa się na nie drewna litego oraz drewnopochodnych: wiórowych, twardych pilśniowych lub sklejki. Najczęściej spotykane są w domach o konstrukcji drewnianej lub na poddaszach. Są łatwe w demontażu, ale na ogół nieodporne na ogień i wilgoć. Mogą mieć konstrukcję płytową lub ramowo-płycinową: - ściany o konstrukcji płytowej - mają szkielet drewniany obity z dwóch stron płytami, panelami boazeryjnymi lub deskami; przestrzeń pomiędzy nimi wypełnia się wełną mineralną. Powierzchnię płyt można pomalować lub okleić tapetą, a deski - pomalować lub zabejcować i polakierować; - ściany o konstrukcji ramowo-płycinowej mają widoczny szkielet drewniany wypełniony dekoracyjnymi płycinami zrobionymi z drewna albo płytami drewnopochodnymi, uprzednio okleinowanymi fornirem lub pomalowanymi. Takie ściany mogą mieć również wypełnienie ze szkła albo z papieru (jak lekkie ścianki charakterystyczne dla domów japońskich). Ściany ramowo-płycinowe nie zapewniają dobrej izolacji akustycznej, stanowią jedynie z płyt g-k Lekka ściana działowa to stelaż (ruszt) z profili stalowych obłożony z każdej strony jedną lub dwiema warstwami płyt gipsowo-kartonowych. Przestrzeń między płytami wypełnia się wełną mineralną. Lekkie ściany mają wiele zalet: stawia się je na sucho, więc nie trzeba czekać, aż wyschną, po zmontowaniu są od razu równe i gładkie, a budynki z takimi ścianami są łatwe do modernizacji i w systemie. Producenci płyt g-k oferują gotowe, kompletne rozwiązania konstrukcyjne, nazywane systemami. Ułatwiają one budowę ścian działowych, ponieważ poszczególne elementy każdego systemu tworzą przemyślaną całość. Dlatego też użycie innych, spoza konkretnego systemu (np. cieńszych profili czy nieodpowiednich wkrętów), albo też pominięcie niektórych elementów (np. taśmy uszczelniającej lub środka gruntującego powierzchnię płyt przed malowaniem), to ryzyko usterek, które później bardzo trudno usunąć. Mogą to być rysy, spękania, wykwity, przebarwienia ścian czy przenikanie dźwięków. Dlatego elementów systemu nie należy samodzielnie zmieniać. - Ruszt, czyli konstrukcję nośną ścian z płyt g-k, wykonuje się zazwyczaj z profili stalowych (kształtowników) UW i CW. Ruszty drewniane stosuje się rzadko, ponieważ drewno pod wpływem wilgoci pęcznieje i łatwo się paczy. Rozstaw elementów szkieletu dobiera się przede wszystkim do wysokości ścianki i jej funkcji. - Słupki wykonuje się z profili CW i rozmieszcza według projektu (najczęściej co 60 cm), wstawiając je najpierw w dolny, a następnie w górny profil UW na głębokość co najmniej 1,5 cm. Słupki powinny być około 1,5 cm krótsze niż odległość między sufitem a podłogą, aby się nie odkształcały, gdy strop nad ścianą ugnie się pod wpływem obciążenia użytkowego. - Izolacja akustyczna to wypełnienie z wełny mineralnej, które powinno mieć grubość co najmniej 5 cm. Lepiej stosować całe sztywne płyty niż miękkie maty w kawałkach, które wymagają zabezpieczenia (np. zamocowania specjalnymi haczykami), żeby się nie osuwały. - Styki płyt szpachluje się specjalną masą gipsową, najczęściej zatapiając w niej taśmę do spoinowania. Istnieją też masy szpachlowe do spoinowania bez taśmy - przeznaczone do płyt g-k, które mają specjalnie wyprofilowane krawędzie. Po wyschnięciu masy szpachlowej spoinę pokrywa się warstwą drobnoziarnistej masy wygładzającej, a po jej stwardnieniu i wyschnięciu - z pustaków szklanych Dekoracyjne ściany proste lub łukowe odgradzające pomieszczenia, ale przepuszczające od 50 do 75% światła. Pustaki szklane, potocznie (choć niewłaściwie) nazywane luksferami, mogą być bezbarwne lub kolorowe, gładkie lub z fakturowaną powierzchnią. Zależnie od rodzaju mogą przepuszczać światło jak szyby, doświetlać, ale uniemożliwiać obserwację tego co dzieje się za ścianą albo rozmywać i zniekształcać kontury przedmiotów znajdujących się po drugiej stronie. Pustaki łączy się między sobą na zaprawę (to sposób tradycyjny) albo układa na ramie ze specjalnych profili (na mokro lub na sucho).Ile to kosztuje: - Pustaki szklane 19×19×8 cm - 7-20 zł/szt. - Ściana z pustaków bezbarwnych - ok. 300 zł/m2Tapety Jedno- lub wielobarwne, wzorzyste arkusze służące do wyklejania ścian wewnętrznych, sprzedawane są w rolkach o standardowej szerokości 53 cm i długości ok. 10 m. Robi się je z różnych materiałów: - papierowe - jedno- lub dwuwarstwowe, czasem z wypełnieniem wzmacniającym z włókien naturalnych lub sztucznych. Są też tapety papierowe przeznaczone do malowania (tzw. raufazy); - winylowe - grubsze i trwalsze od papierowych, wielowarstwowe, z wierzchnią warstwą z folii z tworzywa sztucznego; - z włókna szklanego - ze sprasowanych i wytłaczanych włókien. Gładkie albo imitujące wzory i sploty tkanin naturalnych. Białe lub kremowe, przeznaczone do to kosztuje: - Tapety papierowe/winylowe - od 15/28 zł/rolkę - Tapety z włókna szklanego - od 14 zł/rolkęTynki cementowo-wapienne Popularna, ale czaso- i pracochłonna metoda wykańczania ścian. Tynki cementowo-wapienne trzeba nakładać w trzech warstwach: - obrzutka (3-5 mm), - narzut (około 10 mm), - gładź gipsowa lub wapienna. Prace tynkarskie wymagają zawracania do tej samej partii ściany, przy czym za każdym razem trzeba odczekać, aż poprzednia warstwa zwiąże i nieco przeschnie. Ostateczne wykańczanie ścian (tapetowanie, malowanie) możliwe jest po dłuższym czasie - dopiero po około 40 dniach. Tynki cementowo-wapienne są za to twardsze niż to kosztuje: Wykończenie ściany wewnątrz domu tynkiem cementowo-wapiennym - 17-20 zł/m2Tynki gipsowe Mogą stanowić ostateczne wykończenie ścian i sufitów. Zwykle układa się je w jednej warstwie z przygotowanej fabrycznie mieszanki tynkarskiej. Umiejętnie zatarte zwykle są wystarczająco gładkie. Jeśli jednak jakość położonego tynku gipsowego nie jest zadowalająca, jego powierzchnię można pokryć masą wygładzającą - sztablaturą. Tynki gipsowe nakłada się w jednej warstwie i można to robić ręcznie lub maszynowo. Ręcznie warto tynkować powierzchnie nie większe niż 50 m2. Od ułożenia do całkowitego wyschnięcia tynków gipsowych mija zwykle 14 dni. Tynki gipsowe można stosować jedynie wewnątrz domu - na ścianach i sufitach pomieszczeń o przeciętnej wilgotności (65%) oraz w pomieszczeniach o okresowo zwiększonej wilgotności. Nie są natomiast polecane do pomieszczeń o stale podwyższonej wilgotności, ani też do stosowania na podłożach drewnianych, metalowych i z tworzyw sztucznych. Prace należy zaplanować tak, żeby tynkowanie jednej powierzchni wykonać bez przerw. Zdarza się bowiem, że połączenie stwardniałego tynku ze świeżym jest widoczne nawet po pomalowaniu - lub tynk w tym miejscu to kosztuje: Wykończenie ściany wewnątrz domu tynkiem gipsowym - ok. 20 zł/m2Wykończenie spodu stropu - Strop drewniany. Wykańcza się go podsufitką z desek lub płyt gipsowo-kartonowych. - Strop żelbetowy. Wykończenie polega zazwyczaj na otynkowaniu stropu lub na osłonięciu go płytami g-k (czyli na wykonaniu sufitu podwieszanego). Na wybór tynku może mieć wpływ rodzaj konstrukcji stropu. Przygotowany na oba te sposoby sufit najczęściej wykańcza się przez malowanie. Można też ozdobić go, przyklejając do niego ścian Sposób wykończenia zależy od materiału, z jakiego zbudowano ścianę. Ściany z płyt gipsowo-kartonowych albo ściany pokryte suchym tynkiem można od razu wykończyć przez malowanie, wykleić tapetą albo przykleić do nich glazurę. Ściany murowane przed pomalowaniem albo przyklejeniem jednej z okładzin ściennych (np. tapety, glazury) najpierw trzeba otynkować; oprócz wspomnianych wyżej suchych tynków, do wyboru mamy tynk gipsowy lub tynk się na NEWSLETTER. Co tydzień najnowsze wiadomości o budowie, remoncie i wykańczaniu wnętrz w Twojej poczcie e-mail: Zobacz przykład>

strop drewniany w domu parterowym